20160303-00055

Strand, bergen en alles daar tussenin

Aan deze reis is veel planning vooraf gegaan. Zo waren van te voren al onze overnachtingen bekend en een aantal excursies al geboekt. Echter moest het invullen van de dagelijkse bezigheden en bezienswaardigheden onderweg nog worden ingevuld. En dit kan toch eigenlijk het beste ter plekke. Nu we zo’n beetje op de helft zitten van onze reis (niet te veel aan het einde proberen te denken…), hebben we de balans opgemaakt en zijn wij tot nu toe zeer tevreden over onze invulling! Het reizen van plek naar plek valt ons ook alles mee. We hebben al zoveel dingen gezien en gedaan!
Zoals op dinsdag: we zijn na een goede nachtrust op pad gegaan. Vooral omdat er in Nelson zelf niet zo ontzettend veel te doen is, maar in de omgeving des te meer! Zo ligt er in deze regio, het noorden van het Zuidereiland, een nationaal park, namelijk het Abel Tasman Park. Vernoemd naar onze landgenoot, de ontdekkingsreiziger. Omdat het alweer (ja, alweer!) heerlijk weer was zijn we gaan kajakken op zee in het plaatsje Kaiteriteri. Na een peddeltocht van ongeveer een uur kwamen we aan op een golden beach die we helemaal voor ons zelf hadden. Afgezien van het feit dat er wel twee huizen tegen de bergwand erachter waren gebouwd. Maar dat maakte niet uit; we hadden nog steeds een Expeditie Robinson gevoel erbij! Hier zijn we even gaan pauzeren alvorens weer terug te kajakken.
Omdat we toch in deze prachtige omgeving waren, zijn we doorgereden naar Takaka waar de Te Waikoropupu Springs te vinden zijn. Maar wat een weg er naar toe! Sander heeft ontzettend genoten van de 25 kilometer lange slingerweg over (!) de berg heen. De weg kronkelde ontzettend en steeg ook flink tot boven de 1.000 meter. Wat een uitzicht gaf dat in de vallei! De Springs zelf zijn ook bijzonder; het water is namelijk het op één na helderste water in de wereld. Dus ook dit konden we weer mooi meepakken!
Die avond hebben we lekker rustig aangedaan om de volgende ochtend nog even te kunnen skypen met het thuisfront. Die momenteel in ons huis aan het kat-oppassen zijn! Waar wij heel blij mee zijn 😉
Vervolgens zijn we aan onze 4-uur durende trip naar Greymouth begonnen. Onderweg zijn we gestopt bij Nieuw-Zeelands longest swingbridge wat, gecombineerd met een mooie wandeling in de omgeving, een fijne ochtendactiviteit was. We zijn heen over de brug gelopen met diep onder ons een helderblauwe rivier (komt door het gletsjerwater). Daarna volgde een wandeling waar we onze eerste kennismaking hadden met de beruchte sandflies van het Zuidereiland. En geloof me, die wil je het liefst zo min mogelijk zien. De tip is dan ook om vooral te blijven lopen zodat ze niet de kans krijgen om te bijten. Ze zien er onschuldig uit, net een soort fruitvliegjes, maar schijn bedriegt. Ze kunnen gemene beten opleveren. Gelukkig waren we op de hoogte en voorbereid met Deet (hier kun je bijna pure Deet krijgen) en Tea Tree Oil voor de beten. We zullen ze ongetwijfeld nog vaker tegen komen…
De Nelson omgeving, waar we nog steeds in waren, ligt precies op een aantal breuklijnen die als aderen onder het landschap kronkelen. Hier vond een aardbeving plaats in 1929 met een kracht van 7,8 op de schaal van Richter die in heel Nieuw-Zeeland voelbaar was. Je kunt de gevolgen hiervan nog goed zien in de rotsen die ongeveer 5 meter omhoog zijn gedrukt door de kracht.
Afijn, na onze tussenstop zijn we doorgereden naar Greymouth waar we nog een bezoek hebben gebracht aan de beroemde Pancake Rocks & Blowholes, ongeveer een half uur rijden van t hotel. Het klinkt apart en dat is het ook. Het is een punt aan de Coastal Road waar een aantal flinke rotsformaties boven de zee uit torenen. De wind, de zee en de regen hebben hier vrij spel. Dit leidt tot rotsen die op elkaar lijken te zijn gestapeld; vandaar de naam. Een apart gezicht! Daaronder zijn door de elementen gaten in de rotsen ontstaan waardoor je spectaculaire opspattingen ziet. Het effect is het heftigst als het regent, hard waait én high tide is. Nu hadden wij natuurlijk wéér de pech dat het 25 graden was, zonder regen… 😉 Maar het was wel vloed waardoor we toch mooie beelden kregen!
Eenmaal terug in het motel hoopte we op een goede nachtrust, helaas viel dit nogal tegen door de hoeveelheid licht in de kamer van het neon reclame buiten. Maar goed, het was niet anders.
Voor ons doen zijn we die ochtend laat uitgecheckt, namelijk na 9 uur. Normaal zijn we dan al lang onderweg! Onze reis werd vervolgd naar de Franz Jozef Glacier. Na ongeveer 2,5 uur rijden kwamen we aan, te vroeg om in te checken dus we gingen maar naar het dorpje. Stad kun je het niet noemen! Om 2 uur hadden wij onze Valley Walk geboekt staan dus daar waren we mooi op tijd voor. De hike duurde bij elkaar ongeveer 3 uur en was zeker de moeite waard. We waren maar met een klein groepje, 7 man + gids. Dus perfect, je had genoeg tijd om met elkaar te praten en nog wat op te steken. Het uitzicht op de gletsjer was prachtig, en weer hadden we mazzel met het weer. Geen regen en vooral niet te heet, precies goed. We hebben ook nog twee gemzen op de bergwand mogen spotten! Ze zijn vrij schuw dus we hadden geluk dat we ze zagen!
Omdat wij de Walk hadden gedaan mochten we ook nog gebruik maken van de onlangs geopende Hot Pools, als extraatje! Dat hebben we natuurlijk wel na de wandeling gedaan. Het waren drie verschillende baden met elk een andere temperatuur. Dat was wel even welkom! Vooral voor Sander; had ie ook eens een bad deze vakantie waar hij volledig in kon liggen. De pools lagen midden in het regenwoud wat zorgde voor een aangename sfeer.
Het plaatsje hier is erg gericht op backpackers en dat merk je ook aan alles. Want wat waren we blij dat we eindelijk losse cupjes jam en boter konden kopen in de plaatselijke supermarkt! Het is voor ons, en al die andere reizigers totaal niet handig om groot-verpakkingen (eigenlijk de normale potjes die je thuis hebt) te kopen. Dat is veel te veel en onpraktisch omdat je niet altijd een koelkast hebt. Het klinkt misschien onnozel maar wij waren blij dat we weer beleg hadden bij ons ontbijt 😉
De omgeving is echt zo ontzettend rustig dus een goede nachtrust zou er in moeten zitten! Morgen hebben we een lange rit naar Queenstown voor de boeg. Al plannen we daar pas ’s avonds aan te komen, niet alleen omdat er in Queenstown voor ons niet ontzettend veel te doen is, maar ook vooral omdat er onderweg des te meer te zien en te doen is!
Alweer bedankt voor het lezen, en laat vooral een berichtje achter! Wij vinden het ontzettend leuk om deze te lezen!

3 thoughts on “Strand, bergen en alles daar tussenin”

  1. Hoeveel indrukken kan een mens verwerken tijdens een vakantie denk je bijna! Wat een prachtige reis is dit toch! En het thuisfront maar kwijlen…..maar wij wachten de foto’s af! Moeten we straks wel een paar uur de tijd voor nemen denk ik! Ga lekker door met genieten en vele groetjes ( en kattenknuffels ) vanuit jullie home!

  2. Heerlijk in de zon achter mijn PC lees ik jullie blog. Het voelt hier óók als 25C (maar dat komt omdat de verwarming op 20 staat en de zon vol op mijn bakkes schijnt 😀 😀 ), en ik geniet erg van jullie enthousiaste, gedetailleerde reisverslagen. Jaloers? Nee, daarvoor is de gunfactor te groot, maar het kriebelt wel vanbinnen hoor! Wat fijn dat jullie zo’n schitterende reis aan het maken zijn en het zo heerlijk hebben met zijn tweetjes. Klasse! En onvergetelijk. Ik hoop dat jullie nog vaak je hart op kunnen halen de komende weken aan al dat moois wat jullie tegenkomen. Geniet! En niet met mate 😉

Laat een berichtje achter!