20160227-00015

Zichtbaarheid: oneindig

Zaterdag zijn we op tijd weggereden uit Rotorua, onderweg naar Tongariro National Park. De weg er naar toe was niet ontzettend bijzonder, leek wel wat op Nederland met veel flat lands. Totdat we bij Lake Taupo kwamen, het grootste meer van Nieuw-Zeeland. Hier hebben we nog wat ontbeten en genoten van het uitzicht en de rust. Tijdens het vervolgen van onze weg zijn we nog gestopt bij de Haku Falls. Hier kon je de waterval en de Waikato rivier, die afkomstig is van het meer Taupo, bewonderen. Het water is icy blue en zorgt voor veel bekijks!
Toen kregen we de eerste berg van de in het vizier; Mount Tongariro die naast Mount Ngauruhoe en Mount Ruapehu de skyline van deze omgeving vormen. Wat een machtig zicht is dat. De middelste berg is dé berg van de Lord of the Rings serie! Mount Doom. Ik zal maar alvast een nerd alert afgeven voor de Lord of the Rings verwijzingen 😉
De drie bergen zijn allen vulkanen ten midden in het National Park. Omdat het laat in de ochtend was, en we pas een paar uur later konden inchecken, zijn we op de weg naar de top van Mount Ruapehu gereden. In de winter is dit een geliefd ski-resort en wie weet mogen we hier nog eens terug komen in de winter om te snowboarden! Maar dat is voor later. Eenmaal boven op de parkeerplaats aangekomen werd duidelijk hoe hoog en afgelegen je zit. Het is in de (na)zomer een gewilde plek voor hikers en climbers. Wij zijn een pad gaan lopen naar Meads Wall; een van de filmlocaties voor verschillende scènes voor de films. Een aantal hiervan zijn de scènes van de Gates of Mordor, van Emyn Muil en van waar de ellende begon toen Isildur de ring van Sauron’s vinger afhakte. Heel leuk om die plekken te herkennen! Eenmaal op een uitkijkpunt heb je een geweldig uitzicht op Mount Doom en de vallei. Wat een fantastisch gebied is dit. Als je hier bent snap je heel goed waarom Peter Jackson toentertijd heeft gekozen voor deze plekken. In de omgeving zijn nog meer filmlocaties, die we niet allemaal hebben kunnen bezoeken omdat het veelal aparte wandelingen zijn.
Toch wel voldaan na onze ochtendwandeling zijn we naar het hotel gegaan, het Chateau Tongariro; een prestigeus gebouw wat aan de voet van de vulkanen ligt. Het schept alle verwachtingen van een luxe 5-sterren hotel en dat is het enigzins ook wel, maar dan wel in combinatie met Fawlty Towers. Want hoe luxe onze exective spa suite ook was hoe respectloos hier soms neergekeken wordt op de wandelaars, klimmers en backpackers die hier ook graag willen overnachten. En ja die komen binnen met wandelschoenen en uitrustingen. Maar wat verwacht je als je op zo’n toplocatie zit? Er is niet veel keuze hier, anders zit je al snel in het dichtstbijzijnde dorp en da’s al zo’n gauw 50 kilometer.
Maar wij hebben in ieder geval fijn gebruik gemaakt van het ruime bubbelbad (plek voor twee, jee!) en de mogelijkheid om uitgebreid te ontbijten op de kamer. We vonden namelijk wel dat we dit verdiend hadden 😉
De volgende dag zijn we op tijd vertrokken voor onze 5-uur durende tocht naar Wellington; de laatste stop op het Noordereiland.
Wellington was voor ons ook geen hoogtepunt. We zijn misschien niet zo van de steden. Maar het kan ook de avond zijn geweest dat niet meehielp; het was namelijk zondagavond en dat was merkbaar. Bijna alles was om 5 uur dicht, zélfs restaurants! We hebben er dan ook lang over gedaan om wat te vinden. Overdag waren we naar het Te Papa museum geweest, een gratis museum over van alles en nog wat. Zo kun je leren hoe Nieuw-Zeeland ontstaan en veranderd is door de jaren heen. Maar ook zijn er exposities van Dreamworks over hoe animatiefilms zijn gemaakt. Dat was wel leuk.
Vanuit Wellington zijn we op de boot, de Interislander, gestapt naar Picton. Deze tocht duurde ongeveer 3 uur en staat bekend als de mooiste ferry-tocht ter wereld. En dat was het ook! Toen we een uur onderweg waren zagen we een groep Hector-dolfijnen!!! Deze zeer bedreigde dolfijnensoort komt alleen voor in Nieuw-Zeelandse wateren. Dus wij waren erg lucky om ze te mogen zien! Vrolijk sprongen ze naast de boot in de golven.
Vervolgens kwamen we in het mooiste gedeelte van de trip; de Marlborough Sounds. Wauw, wat een mooie binnenkomst op het Zuidereiland! De sounds zijn zeestraten en daar zijn hier heel veel van. En als het goed is gaan we er nog meer bezoeken!
Nu gaan we even bijkomen in Nelson waar we twee dagen zijn.
Bedankt voor het lezen!

4 thoughts on “Zichtbaarheid: oneindig”

    1. Waarschijnlijk pas als we thuis zijn… Het internet is hier zo hoedanig slecht qua upload dat het heel veel MB’s (die al schaars zijn) kost, hoe makkelijk we in Nederland onbeperkt internet hebben, zo’n probleem is het hier. En het kost bovendien heel veel tijd om die allemaal te uploaden. Maar we houden alle foto’s netjes bij zodat we straks een mooi album kunnen maken. Bovendien heeft elk blog al een foto die we gemaakt hebben! :)

  1. Wat fijn om dit te mogen lezen! Na een kattenduet van 2 uren zijn eindelijk in jullie paradijsje aangeland. B & B zijn direct stil en spinnen al weer. Oh, en ook nog klokken op de achtergrond. Life can be so awesome!

Laat een berichtje achter!