Vogel

Hobbits, kiwi’s en ander gespuis

Let op! Lang verhaal! :)
Wat een drukke dag hadden we gisteren! Je zou bijna denken dat we geen vakantiegevoel er aan over houden, maar niets is minder waar! Gisterochtend vroeg vertrokken nadat we nog uitgebreid advies hebben gekregen van onze host in Pauanui over waar we vooral even zouden moeten stoppen op onze weg naar Waitomo. Zo gezegd zo gedaan. We zijn gaan rijden in de richting van Paeroa waar het (wereld)beroemde Nieuw-Zeelandse frisdrank L&P vandaan komt. Uiteraard de gigantische fles op de foto gezet net als ieder andere toerist doet. Vervolgens zijn we doorgereden naar Matamata ofwel Hobbiton! Ons plan was om dit morgen te doen maar alles ligt hier (voor de verandering) relatief bij elkaar. Dus zo vonden wij ons een uur later ten midden van al die andere toeristen op de groene heuvels tussen de Hobbit holes. Je had geen andere keuze dan een guided tour, nu zijn wij daar niet zo van maar vooruit dan maar. Wat achteraf toch wel leuk was om wat informatie over de filmlocatie te vergaren. Eén van de opvallende dingen was dat Ian Holmes (acteur die de oude hobbit Bilbo speelt in Lord of the Rings) helemaal nooit op de sets in Nieuw-Zeeland is geweest! Dit was vanwege zijn hoge leeftijd wel begrijpelijk maar het is wel apart om te horen!
Nadat we de standaard toerist hadden uitgehangen zijn we doorgereden naar Orotohanga, een tip van een local. Hier staat namelijk het Kiwi House. Een van de weinige locaties van dit land waar je deze zeldzame dieren nog kunt bekijken. Omdat het nachtdieren zijn houden ze overdag de verblijven donker zodat wij als gast ze kunnen bewonderen en er nog iets over kunnen leren. We waren precies op tijd voor de voedertijd wat een interessant fenomeen was. Maar wat zijn ze aandoenlijk zo zonder vleugels, lange snavels en eivormige lijfjes! Echter is het wel triest om te bedenken dat de voortplanting van deze inheemse vogels amper toekomst heeft. De kiwi’s (de inwoners dus) doen er alles aan om ze te behouden gelukkig.
Ondertussen waren er in dit bescheiden park nog meer dieren te bewonderen waaronder gekko’s, eenden en diverse soorten vogels. Ook hier waren wij precies op tijd voor de voedertijd wat resulteerde in een hele mooie ervaring! We stonden in een groot vogelverblijf (je weet wel, met zo’n hoog bol net) waarbij de Kakariki (een kleurig Nieuw-Zeelandse parkietensoort) mij als boom gebruikte om vervolgens voer te eten uit mijn handen. Sander maakte liever de foto’s 😉
Toen werd het toch wel tijd om op zoek te gaan naar ons slaapverblijf van die avond. Aangekomen in Waitomo werden we zeer vriendelijk ontvangen door twee enthousiaste Engelse B&B eigenaren die graag ons informeerde over de mogelijkheden in de omgeving. Zo hebben we die avond op aanraden van hen gegeten in wat in de omstreken het beste restaurant was. En dat zeker niet verkeerd!
Omdat we de volgende dag de Glowworm Caves zouden bezoeken werd ons aangeraden om diezelfde avond eerst nog naar een nabijgelegen bos te rijden om daar óók de gloeiwormen te zien maar dan gratis! En wauw wat een ongelofelijk magisch zicht is dat! Herinner je de scenes in Lord of the Rings in Rivendel met de elven? Of desnoods in de Efteling met de elfjes? Dat maar dan echt. Zo ontzettend mooi. En als iedereen dan stil is een niet met zaklampen loopt te schijnen kun je echt genieten! We hebben getracht foto’s te maken maar het bleek praktisch onmogelijk om dit fenomeen vast te leggen. En nu hebben wij zeker wel een goede camera, maar dan nog…
De volgende ochtend zijn we op tijd opgestaan; een full continental breakfast achter de kiezen en op pad naar de Caves. We hebben er bewust voor gekozen om de eerste tour te nemen omdat het er daarna wemelt van de toeristen. En omdat de lichten in de grotten de hele nacht zijn uit geweest en je daardoor de wormpjes zelf beter ziet. De guided tour ging door Waitomo Caves en eindigde met een boottochtje van 5 minuten langs zo’n 10.000 gloeiwormen. De bijbehorende informatie was wel interessant; wist je bijvoorbeeld dat die beestjes nog geen jaar leven en zodra ze de eerstgeborenen kunnen eten, ze hun broertjes en zusjes op eten? Er is verder geen ander eten en juist door te eten geven ze licht. In hun laatste 4 dagen paren ze en maken ze nog zo’n 120 baby gloeiwormpjes. Het is een fascinerende doorgaande cirkel van leven. En onwijs magisch om te zien. We mochten helaas geen foto’s maken. Wat wel logisch was aangezien zoveel geflits die tere wormpjes niet goed doet.
Maar een uur later stonden we weer bij de B&B om onze backpacks op te halen en uit te checken. Nog een half uur staan praten met de eigenaren over onze vervolg locaties enzovoorts. Nog niet wetende dat we in Rotorua een compleet andere ervaring zouden hebben…
Wat dat is waar we daarna heen zijn gereden. Omdat we pas om 3 uur konden inchecken zijn we naar Te Puia gegaan waar je geisers, modderpoelen en kiwi’s kunt zien. Zoals ik het nu schrijf klinkt het echt mooi. Dat was het ook wel, als je de vreselijke stank weg denkt die in de gehele omgeving hangt! Lake Rotorua is namelijk de kern van de stad en bevat zwavelhoudend water dus de geur van rotte eieren dringt goed je neus binnen als je ook maar in de buurt komt. Bah! De spa’s die hier goed vertegenwoordigd zijn, (we zitten naast een schijnbaar wereldberoemde Polynesian Spa), werken hier ook mee en het schijnt dat als je zo’n behandeling doet je dagen later nog stinkt! Daar gaan wij dus mooi niet aan beginnen.
Wij zijn dus geen fan van Rotorua en voor ons was het echt een tussenstop op de weg naar Tongariro. We zullen morgen dan ook weer vroeg vertrekken. Nog een paar dagen en dan vertrekken we naar het Zuidereiland wat sowieso minder toeristisch zou moeten zijn. We gaan het beleven!
Bye bye!

3 thoughts on “Hobbits, kiwi’s en ander gespuis”

  1. Mooi verteld! Je ziet alles bijna voor je! Geweldige belevenissen! Vooral die zwavelstank….;(
    Bijzonder om die kiwi’s te zien, ze zullen inderdaad best aandoenlijk zijn! Heeft Sander er al een zwembroek van? :)

Laat een berichtje achter!